Jihad
Australia: Support for Muslim immigration collapses
Australian voter support for a lift in immigration of Muslims has collapsed in the wake of last week’s Islamic State-inspired terror attack in Melbourne. It is a pity that Australians need to experience such attacks to wake up. Unfortunately, the memory fades, and people forget as headlines change. Despite the constant charge of “racism” from […]
Read more...
Glazov Moment: UK Refuses to Give Asia Bibi Asylum
In this new Jamie Glazov Moment, Jamie discusses UK Refuses to Give Asia Bibi Asylum, unveiling the death of Europe. Don’t miss it! Subscribe to the Glazov Gang‘s YouTube Channel and follow us on Twitter: @JamieGlazov. Please donate through our Pay Pal account to help us keep going. And pre-order Jamie’s new book, Jihadist Psychopath: […]
Read more...
Robert Spencer’s History of Jihad “marshals the facts that put the lie to the delusions of Western appeasers”
Historian Bruce Thornton, a Research Fellow at Stanford’s Hoover Institution and Professor of Classics and Humanities at the California State University, and author of Greek Ways: How the Greeks Created Western Civilization; Democracy’s Dangers & Discontents: The Tyranny of the Majority from the Greeks to Obama, as well as The Wages of Appeasement: Ancient Athens, […]
Read more...
The European political parties called far-right by Establishment politicians and media (but civilizationist by me) are justly criticized for their mistakes and extremism. For example, the Sweden Democrats party in its first years, 1988-95, did have some
Read more...
"Er is geen plaats voor de [Israëlische] vijand op de kaart" - Ismail Haniyeh, leider van Hamas, 29 oktober 2018. Een aantal hoge Fatah-functionarissen, waaronder Munir al-Jaghoob en Mohammed Shtayyeh, hebben Oman veroordeeld voor het ontvangen van
Read more...
Het kan niet genoeg benadrukt worden dat deze overeenkomst niet gaat over vluchtelingen die vervolging ontvluchten, of hun recht op bescherming onder internationaal recht. In plaats daarvan propageert de overeenkomst het radicale idee dat migratie - om
Read more...

Dagelijks nieuws over de Islam verzameld door Paper.li

Godsdienstvrijheid vroeger

Joden en christenen hadden godsdienstvrijheid in de nieuwe dar al-islam, het huis/gebied van de islam. Christenen moeten nu toegeven dat de joden onder de middeleeuwse islam veel beter af waren dan onder het Europese christendom. Hoewel de Armeense christenen nog vrij recent in de 20e eeuw werden afgeslacht, is er nooit een islamitische equivalent van de holocaust geweest. Evangelisatie was ten strengste verboden. Dit leidde tot een naar binnen gerichte en bijna onderdanige christelijke bevolkingsgroep, waardoor de eens zo levendige kerken van Noord-Afrika en het Midden-Oosten geestelijk uit elkaar vielen.

 

Moslims in Europa

Het gebrek aan tolerantie is een smet op veel van de overwegend islamitische samenlevingen in de wereld van vandaag. Bijvoorbeeld in Saudi-Arabië, het geestelijke thuisland van Osama Bin Laden, staat op bekering tot het christendom de doodstraf. Sinds de dood van Mohammed is op het Arabische schiereiland de openlijke beoefening van elke andere godsdienst dan de islam niet toegestaan. De grote joodse gemeenschappen van de 7e eeuw zijn allang verdwenen. Vrijheid van godsdienst is niet wederzijds. Christenen in Egypte hebben minder mensenrechten dan de moslims in Amerika.

 

Christendom begon als vervolgde godsdienst

De kwestie van moslims in Europa staat hoog op de politieke agenda. In wezen zijn de moslims sinds de islamitische veroveringen van de 7e eeuw niet gewend om in landen te leven waar zij een minderheid zonder politiek gezag zijn. Voor christenen is het nooit echt een probleem geweest om in vergelijkbare omstandigheden te leven. Het christendom werd in de eerste eeuwen hevig vervolgd. Het was een illegale en ondergrondse godsdienst. Het christendom en het jodendom hebben altijd overleefd, ongeacht de omstandigheden, maar tot aan de 21e eeuw gold dat niet voor de islam.

 

Het huis van het maatschappelijk contract

Volgens sommige moderne Koranexegeten geeft Mohammed nog een derde mogelijkheid: het huis van het maatschappelijke contract, dar al-suhl. Volgens experts kreeg Groot-Brittannië deze status van islamitische rechtsgeleerden, vanwege zijn ontspannen immigratiebeleid. Deze status is in 2004 echter door een paar moslimleiders van de harde lijn ingetrokken, hoogstwaarschijnlijk omdat Britse troepen in Irak tegen soennitische moslimrebellen vochten. Het zou kunnen dat de opheffing van deze contractstatus geleid heeft tot de gruweldaden die op 7 juli 2005 in Londen gepleegd werden.

 

Eens islamitisch land, altijd

Andere moslims geven de voorkeur aan de idee van het huis van de vrede, dar al-salaam. In een dergelijke omgeving zou iedereen vredig met de ander kunnen samenleven. Sommige moslims, bijvoorbeeld in Canada, willen een bijzondere wettelijke uitzondering zijn in het Canadese recht, waardoor zij onder de sharia, het islamitische recht, in plaats van onder het Canadese recht zouden mogen leven. Westerse landen verschillen in hoeveel ruimte ze aan moslims geven. In Frankrijk mogen moslimmeisjes op school geen hijab, hoofddoek, dragen. Volgens sommige Koraninterpretaties is een land voor altijd dar al-islam als het dat eenmaal geworden is. Spanje valt in die categorie. Men denkt dat de bommenleggers van Madrid, die in 2003 zoveel forenzen hebben vermoord, handelden vanuit deze gedachte.

 

Romeinse tijd keert terug

Christenen hebben ook een hekel aan veel zaken in het seculiere Westen. Veel in de westerse cultuur is antireligieus of erg materialistisch. Maar voor christenen is het niet nieuw om in zulke tijden te leven, want de oude kerk leefde in de hedonistische samenleving van het Romeinse Rijk, dat op vergelijkbare wijze vijandig en materialistisch was. De christelijke godsdienst wordt dus niet bedreigd door vijandige omstandigheden. Vervolging is vanaf het begin het lot van een christen. De tijd van het christendom als wereldmacht was een afwijking en niet de norm. In China wordt de kerk vervolgd maar zien we ook een wonderbaarlijke groei. Ook hieruit blijkt dat het christendom werkelijk de enige ware godsdienst is.

 

Soennisme en sjiisme


Het onderscheid binnen de islam tussen soennisme en sjiisme is in wezen niet gebaseerd op geestelijke gronden, maar op politieke. De meesten erkennen elkaar als medegelovigen. Het belangrijkste verschil tussen de stromingen is dat de sjiieten nog altijd geloven in ijtihad, de mogelijkheid tot individuele interpretatie. Hierdoor werden de sjiitische rechtsgeleerden langzamerhand een stuk belangrijker dan hun soennitische tegenhangers (in theorie kent de islam geen clerus). Hoewel de sjiieten ontkennen dat ze ook maar iets hebben wat op de christelijke clerus lijkt, fungeren hun leidinggevende islamitische rechtsgeleerden, de ayatollahs, in praktijk hetzelfde als de katholieke kardinalen. Wereldwijd zijn maar 15 procent van de moslims sjiitisch. We horen onevenredig veel van hen vanwege hun overwicht in Iran en Irak.

 

Islamitische veroveringen

Begonnen op het Arabische schiereiland, verspreidde de islam zich als een veenbrand, tot aan de grenzen van Iran in het oosten en de Atlantische kust van Spanje in het westen. In 732 voorkwam een Frankische overwinning tijdens de Slag bij Poitiers dat heel West-Europa veroverd werd door de oprukkende islamitische legers. Het evangelie verspreidde zich alleen door bekeringen, de islam door militaire veroveringen. Nog geen zes jaar na Mohammeds dood viel het Heilige Land onder de overheersing van de nieuwe islamitische legers. Hoewel veel plaatselijke Arabieren in Palestina zich bekeerden, bleef een groot aantal van hen ook christen. Ook een flinke joodse bevolkingsgroep bleef in dat gebied bestaan.

 

De kruistochten

Toen Paus Urbanus II met de beroemde zin ‘God wil het’ de kruistochten aankondigde, lanceerde hij een serie invasies van Palestina die tot op de dag van vandaag voor problemen heeft gezorgd. De kruistochten begonnen op basis van drie niet-bijbelse uitgangspunten: het is onwaarschijnlijk dat iemand met het voeren van oorlog een plaats in de hemel verdient; de kerk is Gods volk op aarde, er is geen heilige nationale grond; Jezus verbood Zijn leerlingen om lichamelijk voor Zijn zaak te vechten. We kunnen in feite stellen dat de kruisvaarders gebruik maakten van islamitische methodes.

 

Eeuwenlang geen kwestie

Osama bin Laden noemt westerlingen kruisvaarders. Maar de islamitische wereld heeft de kruistochten eeuwenlang genegeerd! Daar zijn twee redenen voor: de moslims hebben van de kruisvaarders gewonnen. Jeruzalem was minder dan een eeuw in het bezit van de kruisvaarders, hoewel ze nog zo’n honderd jaar standhielden in Akko. En: de moslimwereld beschouwde zich tot aan het eind van de 17e eeuw machtiger dan het Westen. Het centrum van het islamitische gebied werd zelfs niet door het Westen aangevallen tot 1798. De woede van de islamitische wereld over de kruistochten is dus nog maar jong en net zo goed politiek als geestelijk. De moslims storen zich aan de westerse dominantie.

 

Christenen niet afhankelijk van geografische plek

Protestanten hebben ook geen schone handen. Denk aan de grote Zwitserse reformator Zwingli, die met het zwaard in de hand stierf. Dappere christenen hebben door de eeuwen heen hun eigen leven verloren tijdens de verkondiging van het evangelie en niet het leven van anderen genomen tijdens een oorlog. Niet het bloed van overwonnen vijanden, maar het bloed van martelaren is het zaad van de kerk! Christenen zijn daarom niet afhankelijk van de geografische plek waar ze leven, dat zijn ze nooit geweest. Dit is een groot verschil tussen het christendom en de islam. Kijk maar waar de kerk het snelste groeit – in tweederde van de wereld, vaak daar waar aan het begin van de 20e eeuw bijna geen christendom was. Historici noemen de 19e eeuw vaak de ‘grote eeuw’ als het gaat om christelijke zending. Maar de enorme groei van de kerk vond plaats in de afgelopen honderd jaar, vaak lang nadat de westerse zendelingen weg waren gegaan.

 

Nalatenschap kruisvaarders

Dit alles staat in schril contrast met de kruisvaarders en hun getrokken zwaarden. Uiteindelijk, tijdens de vierde kruistocht in 1204, vernietigde de hebzucht van de kruisvaarders en hun huurlingen het Byzantijnse Rijk, het enige grote militaire bolwerk dat een islamitische invasie van Europa vanuit het zuidoosten voorkwam. Hoewel het rijk zich voor korte tijd herstelde, veroverden de islamitische Ottomaanse Turken het in 1453 en tegen 1529 veroverden ze bijna Wenen in het hart van Europa. Het Ottomaanse Rijk heerste over de christelijke volken in Europa totdat het in de 20e eeuw verslagen werd. Het uiteindelijke resultaat van de kruistochten was dus een succesvolle islamitische invasie van de Balkan en bijna vijfhonderd jaar islamitische heerschappij over christelijke Slavische volken! Dat is nou niet direct de nalatenschap die de kruisvaarders hadden gewenst.

 

Europa pas laat de overhand

We moeten niet vergeten dat de islamitische wereld in de tijd van de kruistochten het Westen ver vooruit was op het gebied van geneeskunde, technologie, wetenschap en het beschaafde leven in het algemeen (het woord algebra komt bijvoorbeeld uit het Arabisch). Veel historici menen nu dat de renaissance mogelijk was dankzij de middeleeuwse islam. In de 15e en 16e eeuw begonnen de Europeanen aan een inhaalslag. Tegen het eind van de 17e eeuw kreeg Europa voor het eerst in meer dan duizend jaar de overhand.

 

Verdeeldheid Europa nuttig

Europa had veel voordelen. Één daarvan was de interne rivaliteit. Het Ottomaanse en Chinese Rijk waren enorme organisaties, bestuurd vanuit hun keizerlijke hoofdsteden, maar Europa was een grote puzzel van relatief kleine staten die actief hun buren beconcurreerden op allerlei gebied. Dit bracht natuurlijk ook negatieve aspecten met zich mee, maar het was in zekere zin toch nuttig. Geen enkele macht werd te machtig, daar hadden de protestanten profijt van. En de landen breidden hun wapentechnologie verder uit. Uit deze concurrentie vloeide uiteindelijk ook de ontdekking van de nieuwe wereld voort. Hoewel er geen rechtvaardiging is voor de gruweldaden die de kolonisten begingen tegen de miljoenen mensen die daar al leefden, gaf de ontmoeting met deze andere volken Europeanen toch een heel nieuw perspectief, dat ontbrak in de steeds meer naar binnen gekeerde en ten dode opgeschreven Ottomaanse en Chinese Rijken.

 

Succes door protestantisme

De theorie van Weber geeft wellicht een goede verklaring voor de opkomst van West-Europa. Deze theorie verbindt de opkomst van het kapitalisme aan het sterke bijbelse protestantse en gereformeerde geloof van haar vroege grondleggers. De handel, industrie en grote internationale ondernemingen zijn begonnen in de noordelijke protestantse landen, zoals Engeland en Nederland, en in bepaalde gebieden in Duitsland, zoals Pruisen. Iemand heeft eens gezegd dat de natuurlijke hulpbron voor Nederland de Nederlanders zelf waren.

 

Denkwijze Midden-Oosten verkeerd

Zowel het Ottomaanse als het Chinese Rijk hadden enorm veel natuurlijke rijkdommen. Maar dat maakt zelfs vandaag de dag geen wezenlijk verschil. Het Midden-Oosten heeft een onvoorstelbare olievoorraad, maar het Bruto Nationaal Product per hoofd van de bevolking is in dat deel van de wereld veel lager dan in een relatief klein Europees land als België. Een land kan alle grondstoffen van de wereld in huis hebben, maar dat helpt niets als de denkwijze van de burgers verkeerd is!

 

Puriteinse arbeidsethiek overleefde

‘Hoewel het misschien niet populair is om dit te zeggen, wil ik toch stellen dat het verschil kwam door het protestantisme’. De puriteinse arbeidsethiek overleefde, zelfs toen haar bijbelse wortels door steeds meer mensen werden vergeten. Cotton Mather laat in zijn boek The Great Works of Christ in America zien hoe de volgende generaties zich wel hielden aan de uiterlijke vormen, maar ondertussen hoe langer hoe meer het diepe persoonlijke geloof van de vroege kolonisten kwijtraakten.

 

De tolerantie van Locke

De 17e-eeuwse auteur John Locke schreef over tolerantie: hij begreep wel de belangrijke waarheid dat bekering een kwestie is van een innerlijke verandering. Dwang in religie is zinloos (zelfs moslims moesten vrijheid van godsdienst krijgen). Wat Locke dacht en schreef en de invloed die hij uitoefende, vooral in de jonge Verenigde Staten, is van doorslaggevend belang om de enorme kloof te begrijpen tussen tolerantie en pluralisme in het Westen en de totale afwezigheid daarvan in veel islamitische regimes. Daarom heeft de auteur van dit boek niet lang na 9/11 een hoofdstuk van een achtergrondrapport voor de Britse premier Tony Blair geschreven over John Locke.

 

Vrijheid om niets te zijn

Helaas heeft de vrijheid om baptist, congregationalist, presbyteriaan of wat ook maar te zijn in de loop van de tijd geleid tot de vrijheid om niets te zijn. Daarom zien sommigen het secularisme en de Verlichting als de kleinkinderen van de Reformatie. Wat we in tegenstelling tot de islam gelukkig zijn kwijtgeraakt, is niet alleen de dwang, maar ook territorialiteit. We verbinden niet automatisch plaats met geloof. Hoewel veel Amerikanen treuren om het verlies van het overwicht dat het christendom ooit in de Verenigde Staten had, zal niemand het in zijn hoofd halen om anderen tot het christendom te verplichten. Het christendom bestaat als geografisch gebied allang niet meer, maar de dar al-islam is er nog altijd. De erfenis van de profeet Mohammed leeft voort.

 

Bron: Weblog van Martijn de Groot