Jihad
Australia: Support for Muslim immigration collapses
Australian voter support for a lift in immigration of Muslims has collapsed in the wake of last week’s Islamic State-inspired terror attack in Melbourne. It is a pity that Australians need to experience such attacks to wake up. Unfortunately, the memory fades, and people forget as headlines change. Despite the constant charge of “racism” from […]
Read more...
Glazov Moment: UK Refuses to Give Asia Bibi Asylum
In this new Jamie Glazov Moment, Jamie discusses UK Refuses to Give Asia Bibi Asylum, unveiling the death of Europe. Don’t miss it! Subscribe to the Glazov Gang‘s YouTube Channel and follow us on Twitter: @JamieGlazov. Please donate through our Pay Pal account to help us keep going. And pre-order Jamie’s new book, Jihadist Psychopath: […]
Read more...
Robert Spencer’s History of Jihad “marshals the facts that put the lie to the delusions of Western appeasers”
Historian Bruce Thornton, a Research Fellow at Stanford’s Hoover Institution and Professor of Classics and Humanities at the California State University, and author of Greek Ways: How the Greeks Created Western Civilization; Democracy’s Dangers & Discontents: The Tyranny of the Majority from the Greeks to Obama, as well as The Wages of Appeasement: Ancient Athens, […]
Read more...
The European political parties called far-right by Establishment politicians and media (but civilizationist by me) are justly criticized for their mistakes and extremism. For example, the Sweden Democrats party in its first years, 1988-95, did have some
Read more...
"Er is geen plaats voor de [Israëlische] vijand op de kaart" - Ismail Haniyeh, leider van Hamas, 29 oktober 2018. Een aantal hoge Fatah-functionarissen, waaronder Munir al-Jaghoob en Mohammed Shtayyeh, hebben Oman veroordeeld voor het ontvangen van
Read more...
Het kan niet genoeg benadrukt worden dat deze overeenkomst niet gaat over vluchtelingen die vervolging ontvluchten, of hun recht op bescherming onder internationaal recht. In plaats daarvan propageert de overeenkomst het radicale idee dat migratie - om
Read more...

Dagelijks nieuws over de Islam verzameld door Paper.li

Ibn Taymiyya

Ibn Taymiyya geloofde niet dat de toegang tot de ijtihad gesloten was. 9/11 en de tegenwoordige soennitische terreur zijn directe gevolgen van zijn overtuigingen. Hij leerde dat er moslimheersers konden zijn die in het licht van het zuivere onderwijs uit de Koran geen werkelijk moslims waren. Hij maakte zich zorgen over de Mongoolse verovering van een islamitisch gebied. In theorie hadden de Mongoolse heersers zich bekeerd tot de islam. In werkelijkheid hielden zij vast aan hun oude geloof en gebruiken. Hun islam was dus oppervlakkig. Volgens Mohammed zouden moslimmachthebbers geen oorlog moeten voeren met elkaar. Maar de echte islamieten wilden het land dat de verloren hadden aan de Mongoolse bezetters heroveren. Maar dat kon eigenlijk niet, omdat het nu moslims zouden zijn.

  

Al-Wahhab

Ibn Tamiyya loste dit probleem op. Hij deed wat sinds de 10e eeuw niet meer gedaan mocht worden en gebruikte zijn persoonlijke interpretatie, ijtihad, om een uitweg uit dit probleem te vinden. Hij beweerde dat heersers die niet-praktiserende moslims zijn ten val mogen worden gebracht, want zij zijn nog erger dan de heidenen die tenminste niet doen alsof zij goede moslims zijn. Ibn Taymiyya stichtte geen eigen school, maar vier eeuwen later gebeurde dit wel door Al-Wahhab, de 18e-eeuwse grondlegger van de wahabitische islam. Hij was een equivalent van Luther. De islam had dus zijn reformatie ook gehad, en dat was in het geheel niet de hervorming die wij in het Westen graag zouden hebben gezien.

 

Saudi-Arabië

Al-Wahhab leefde in de 18e eeuw. Het syncretisme was enorm toegenomen en de verering van heilige plaatsen ging naar zijn mening alle perken te buiten. Hij vond een bondgenoot in de familie Al-Saud en de hervormingen begonnen. Men maakte bekeerlingen met het zwaard in de hand. Met name aan het begin van de 20e eeuw begon een serie militaire veroveringen die de familie tot de machtigste en verreweg de rijkste van heel de moslimwereld zou maken. De ontdekking van de grootste olievoorraden in de wereld vond pas plaats nadat Ibn Saud het grootste deel van het schiereiland onder zijn heerschappij had verenigd.

 

Verovering heilige plaatsen

De belangrijkste strijd werd in 1924 geleverd, toen Hidjaz veroverd werd, het heilige centrale gebied van de islam, het land van Mekka en Medina. Tot die tijd viel dat gebied theoretisch onder Ottomaanse heerschappij, maar in de praktijk waren de Hasjemieten er de baas – zij zijn direct verwant aan Mohammed en heersen tot op vandaag over Jordanië. Dankzij de hadj, de voor moslims verplichte bedevaart naar Mekka, kwamen miljoenen moslims over heel de wereld naar Mekka. Daar maakten ze zich de wahabitische interpretatie van de islam eigen.

 

Gewelddadige haat jegens het Westen

De wahabitische islam, met zijn gewelddadige haat jegens het Westen en zijn claim dat deze alleen de ware islam is, is tot op de dag van vandaag de officiële leer van Saudi-Arabië. Doordat het land over oneindige inkomsten beschikt, wordt deze versie in snel tempo ook in andere delen van de wereld de overheersende versie van de islam. De toekomst van Saudi-Arabië en de richting die het land opgaat, zijn zaken die velen over heel de wereld zorgen baren. De Saudi’s financieren vaak moskeeën in gebieden waar de kerk ook groeit. De historicus Bernard Lewis zei eens dat het net is alsof de Ku Klux Klan de officiële ideologie van de Verenigde Staten is en de miljarden dollars van de oliemaatschappijen in Amerika aan de regering gegeven worden om de leer van de KKK wereldwijd te verspreiden.

 

De kapers van 9/11

Dit alles is het gevolg van de reformatie die het hedendaagse Saudi-Arabië onderging in de 18e eeuw, toen Al-Wahhab het vier eeuwen oude onderwijs van Ibn Taymiyya ontdekte. Vijftien van de negentien kapers op 9/11 waren Saudi’s, en alle negentien waren net als Osama Bin Laden aanhangers van de wahabitische islam. We zien de gevolgen hiervan in Egypte, dat een grote christelijke minderheid heeft, de koptische kerk, van wie velen nu evangelicaal zijn geworden, dankzij generaties van Amerikaanse presbyteriaanse zendelingen.

 

Het salafisme

In Egypte wilden jonge islamitische nationalisten twee dingen: onafhankelijkheid van de Europese overheersing en een echte islamitische staat. Ook verlangden deze jonge intellectuelen een terugkeer naar de zuivere islam – de originele 17e-eeuwse versie. De oprichters van de islam stonden bekend als de voorvaders – de salaf – en het verlangen om naar hun leer terug te keren, werd bekend als het salafisme. Deze salafitische activisten geloofden in de voordelen van een democratie, de moderne wereld, tegelijk met een terugkeer naar de oorspronkelijke islam. Daarom verschillen ze behoorlijk van de hedendaagse salafisten, zoals Osama Bin Laden.

 

De moslimbroederschap in Egypte

Egypte kreeg in 1922 in naam zijn onafhankelijkheid. In die tijd ging bijna heel het Midden-Oosten van Ottomaanse handen over in Europese handen, in werkelijkheid geregeerd door Engeland en Frankrijk. Ook Egypte had dan wel haar eigen koning en parlement, maar in de praktijk werd het geregeerd door Engeland. Er waren in Egypte twee groepen die weerstand boden aan de koning en de regerende klasse: seculiere, socialistische, Arabische nationalisten en de moslimbroederschap. In 1952 kwam er een coup van kolonel Gamel Nasser (hij regeerde tot 1970). De moslimbroederschap was in het begin blij dat de corrupte oude monarchie gevallen was, maar al snel beseften ze dat Nasser, hoewel hij zei moslim te zijn, in feite een Arabische nationalist en socialist was in plaats van iemand die de opbloeiende islam ondersteunde.

 

Said Qutb

Hierdoor maakte Said Qutb, een Egyptische onderwijzer en lid van de moslimbroederschap, zich grote zorgen. Qtub was geen baardige, verwilderde fanaticus. Hij vertoonde zich vaak in een westers pak met stropdas. Hij emigreerde naar de Verenigde Staten. Hier maakte hij een kerkelijke volksdansavond mee en hij verafschuwde de seksuele decadentie die hij daar zag. Hij zag zoveel straten met allemaal dezelfde voortuintjes en hij haatte het stompzinnige conformisme dat hij erachter vermoedde. Hij verwierp de democratie als iets wat in het geheel niet kon samengaan met de islam. Hij zag in de moderniteit de verleidster van de onschuldige moslimgeesten, haar bekoringen zouden hen weglokken van het pad van de ware islam. Het Westen was de vijand.

 

Verre en nabije vijanden

Het Westen is de verre vijand. Qtub (en tegenwoordig vele islamitische extremisten met hem) maakte zich vooral zorgen over de nabije vijand. Dat is niet het Westen, maar het plaatselijke islamitische land waar de individuele moslim woont. Voor Qtub en veel van de oudere Al-Qaidaleiders van vandaag was en is dit Egypte. Moslimextremisten vermoordden in 1981 de Egyptische president Anwar Sadat. Sadat was net als Nasser moslim. Maar toch was het, dankzij Qtubs onderwijs, volstrekt gerechtvaardigd voor vrome moslims hem te doden.

 

Echte en valse moslims

Qtub deed twee dingen. Hij blies slechts de helft van de vroeg salafitische leer nieuw leven in (het theologische deel), terwijl hij het compromis met het Westen en de moderniteit die de 19e-eeuwse aanhangers ook omarmden, verwierp. Ook blies hij de leer van Ibn Taymiyya uit de 14e eeuw nieuw leven in: er zijn twee soorten moslims, echte en valse, en loyale moslims mogen (of zelfs moeten) de valse doden of met hen oorlogvoeren. Voor Qtub was Nasser dus een valse moslim, omdat hij Arabisch nationalisme en socialisme boven de ware islamitische waarden plaatste.

 

Taliban

Nasser liet Qtub in 1966 wegens verraad executeren. Zijn leer leeft nog altijd voort. Veel jonge Egyptenaren raakten geïnspireerd, waaronder enkele oprichters van Al-Qaida. Zij waren de mensen achter de moord op Sadat vijftien jaar later en het brein achter 9/11 twintig jaar daarna. In hun ogen is alleen een staat als Afghanistan onder de taliban een ware islamitische staat. Zelfs een land dat zo strengt islamitisch is als Saudi-Arabië voldoet niet aan de criteria, en Iran telt ook niet mee, omdat sjiitische moslims in het geheel geen goede moslims zouden zijn.

 

Geheiligd geweld

Aan de basis van deze versie van de islam ligt iets wat we het best zouden kunnen omschrijven als geheiligd geweld. Onrechtmatige moslimregimes moeten omvergeworpen worden, de nabije vijand vernietigd. En omdat de plaatselijke vijand zonder de steun van het slechte Westen niet kan bestaan, moet ook de verre vijand worden aangepakt. Als de zaak gerechtvaardigd is, dan is het toegestaan om onschuldige mensen te doden, zelfs al vallen er onder de medemoslims ook een paar slachtoffers.

  

De meeste moslims geweldloos?

Velen zullen zich nog herinneren hoe president George W. Bush na 9/11 naar een moskee ging en zei dat de meeste moslims een dergelijke leer verwerpen. Vooraanstaande gematigde moslims zeiden hetzelfde. Een paar christelijke leiders, waaronder John MacArthur, meenden echter dat dit een te simpele visie is. Tegenover de islam moeten we eerlijk bekennen dat andere religies ook hun gewelddadige vleugels hebben, zoals hindoefanatici en orthodoxe Servische milities. Maar dat is niet de regel. En hoe fanatiek hindoes ook zijn, ze doden geen mensen buiten India. Daarnaast was de oorlog in Bosnië een lokaal conflict, niet een uiting van een mondiale oorlog waarbij christenen moslims vermoorden. Dat is echter niet het geval met de soort islamitische jihad, heilige oorlog, die tegenwoordig door het salafitische deel van de islam gepredikt wordt. Die oorlog is wel degelijk universeel – de doden van New York, Londen, Madrid en Bali zijn de stille getuigen.

 

De islam bevindt zich in een crisis

De bekende predikant John MacArthur kreeg ooit eens de kritiek dat zijn preken te schriftuurlijk waren en te weinig eigentijds. Zijn weerwoord was boeiend: als je schriftuurlijk bent, dan ben je ook altijd eigentijds. Maar dat verbaast ons niets, want de boodschap van het christendom is altijd dezelfde gebleven. Wat dit betreft is er een schril contrast tussen het christendom en die andere universele godsdienst, de islam, die door zijn eigen aard uit de tijd raakt. De islam is een godsdienst die zich in een crisis bevindt. Islam is een religie van macht. Om enig effect te hebben, is ze afhankelijk van een sympathiserend, zo niet islamitisch regime.

 

Categorieën moslims

Anders dan de islam is het christendom niet afhankelijk van de omstandigheden. Sommigen menen dat het agressieve, Al-Qaida-achtige, salafitische geweld de laatste stuiptrekking is van een stervende tak van de islam. Niet alle seculiere opiniemakers zijn het eens met deze zonnige kijk op de situatie. Westerse moslims zijn in een aantal categorieën te verdelen. In de eerst plaats zijn er moslims die assimileren en hun islam aanpassen aan de samenleving waarin zij leven. Daarnaast zijn er de moslims die loyaal blijven aan hun overtuigingen en tegelijkertijd in vrede met het Westen willen leven. Verder heb je de rigide moslims, vaak uitgesproken heftig in hun overtuigingen, maar desondanks mensen die persoonlijk de weg van het geweld verwerpen, hoewel ze zouden zeggen dat ze ‘begrijpen’ wat de extremisten drijft.

  

Antimodernisme

In het Westen kunnen ze dit alles zeggen, omdat het Westen gelooft in de vrijheid van meningsuiting. De ironie is dat dergelijke uitlatingen in veel landen in het Midden-Oosten niet getolereerd zouden worden. Tot slot heb je nog de echte extremisten, zij die in naam van Allah mensen vermoord hebben in New York, Washington DC, Pennsylvania, Bali, Madrid en Londen. Sommigen denken dat terrorisme een reactie is op de krachten van de moderniteit; het gaat dan niet om fundamentalisme, maar om antimodernisme.

 

Het christendom wordt niet door een seculiere macht bedreigd

Omdat de islam een religie van macht is, wordt deze onvermijdelijk bedreigd door de opmars van de moderniteit. Het christendom, dat zonder seculiere macht kan bestaan, wordt hierdoor niet bedreigd. Het is het communisme bijvoorbeeld niet gelukt om het christendom uit te roeien. Materialisme brengt vaak subtielere verleidingen met zich mee dan iets wat net als het communisme zo openlijk antichristelijk is. De treurige waarheid van veel (Oost-Europese) landen die nu bevrijd zijn van de communistische overheersing, is dat miljoenen mensen daar meegesleept worden in het wereldse materialisme.

 

Verleidingen

In het Westen worden we al decennialang op deze manier verleid. Omdat we onze levensstijl niet als een ideologie zien – een ideologie die we ‘hebzucht is goed’ zouden kunnen noemen – wordt het christendom nog altijd bedreigd. Christenen kunnen in een theologie van algemene genade geloven. Veel zaken waar we tegenwoordig ons voordeel mee doen, maken hiervan terecht deel uit. Onze levens zijn bijvoorbeeld door de ontwikkelingen in de geneeskunde vele malen beter dan een paar generaties terug. Dat geldt ook voor zaken als de snelheid en organisatie van het transport.

 

Televisie draagt bij aan wereldwijde islamitische solidariteit

Alles heeft een donkere kant. Moderne geneeskunde redt de levens van duizenden moeders die anders tijdens het baren van hun kind zouden zijn gestorven, maar ze biedt ook de mogelijkheden voor het aborteren van duizenden kinderen per jaar. De televisie heeft door de nieuwsbulletins uit het Midden-Oosten bijgedragen aan een gevoel van islamitische solidariteit in de wereldwijde umma. Een islamitische groep in het Jakarta van de 19e eeuw zou geen idee hebben gehad van wat het is om in bijvoorbeeld Egypte moslim te zijn. Nu kan een Indonesische moslim het nieuws bekijken en radicaler worden bij het zien van beelden van botsingen in Israël.

 

Bron: Weblog van Martijn de Groot