Jihad
Australia: Support for Muslim immigration collapses
Australian voter support for a lift in immigration of Muslims has collapsed in the wake of last week’s Islamic State-inspired terror attack in Melbourne. It is a pity that Australians need to experience such attacks to wake up. Unfortunately, the memory fades, and people forget as headlines change. Despite the constant charge of “racism” from […]
Read more...
Glazov Moment: UK Refuses to Give Asia Bibi Asylum
In this new Jamie Glazov Moment, Jamie discusses UK Refuses to Give Asia Bibi Asylum, unveiling the death of Europe. Don’t miss it! Subscribe to the Glazov Gang‘s YouTube Channel and follow us on Twitter: @JamieGlazov. Please donate through our Pay Pal account to help us keep going. And pre-order Jamie’s new book, Jihadist Psychopath: […]
Read more...
Robert Spencer’s History of Jihad “marshals the facts that put the lie to the delusions of Western appeasers”
Historian Bruce Thornton, a Research Fellow at Stanford’s Hoover Institution and Professor of Classics and Humanities at the California State University, and author of Greek Ways: How the Greeks Created Western Civilization; Democracy’s Dangers & Discontents: The Tyranny of the Majority from the Greeks to Obama, as well as The Wages of Appeasement: Ancient Athens, […]
Read more...
The European political parties called far-right by Establishment politicians and media (but civilizationist by me) are justly criticized for their mistakes and extremism. For example, the Sweden Democrats party in its first years, 1988-95, did have some
Read more...
"Er is geen plaats voor de [Israëlische] vijand op de kaart" - Ismail Haniyeh, leider van Hamas, 29 oktober 2018. Een aantal hoge Fatah-functionarissen, waaronder Munir al-Jaghoob en Mohammed Shtayyeh, hebben Oman veroordeeld voor het ontvangen van
Read more...
Het kan niet genoeg benadrukt worden dat deze overeenkomst niet gaat over vluchtelingen die vervolging ontvluchten, of hun recht op bescherming onder internationaal recht. In plaats daarvan propageert de overeenkomst het radicale idee dat migratie - om
Read more...

Dagelijks nieuws over de Islam verzameld door Paper.li

Christenen waren meestal in de minderheid

De moderniteit kan beide kanten opgaan. Misschien kunnen we onderscheid maken tussen haar instrumenten (moderne geneeskunde, satelliettechnologie) en haar waarden. Als de instrumenten wijs gebruikt worden, kunnen ze veel goeds doen. Maar ze kunnen ook gebruikt worden als wapens om anderen kwaad te doen. Christenen hoeven zich hierover niet te verbazen. De dominantie van het seculiere materialisme hoeft het niet van ons te winnen. We weten dat we in een wereld leven waar zonde en rebellie tegen God de natuurlijke verleiding voor de mensheid is. Het grootste deel van de geschiedenis waren christenen in de minderheid. In de islamitische wereld is satan werkelijk de grote verleider, nog meer dan in de Verenigde Staten. De tegenwoordige islamitische leiders zien in de moderniteit een bedreiging voor de moslimwereld, juist vanwege haar listige verleidingen.

 

Wapenrusting

Als christenen hoeven we niet alleen tegen de verleiding te vechten. We krijgen hulp en kracht van de Heilige Geest, Die bij ons inwoont. We hebben de Heere Jezus, onze Verlosser, Die net als ons aan alle verleidingen blootstond maar toch zonder zonde bleef. God kent de verleiding, en Hij heeft ons een wapenrusting gegeven. Moslims kennen deze geweldige belofte van hulp en begrip van God niet, ook hebben zij geen idee van een relatie met een God Die werkelijk gekend kan worden. Daarom is de strijd voor een heilig leven, de innerlijke jihad, een zeer eenzame strijd.

 

Strenge scheiding mannen en vrouwen

Men kan op twee manieren hierop reageren. Men kan zich terugtrekken in de soefimystiek, zoals de meeste vredelievende moslims over heel de wereld doen. Of men kan woedend worden, de verleider aanvallen, proberen de bron te vernietigen om zo te voorkomen dat die niet weer zal verleiden. Veel van de huidige psychoseksuele analyse is zeer discutabel, maar sommige auteurs, zoals de Britse historicus Malise Ruthven, hebben wel heldere inzichten als ze naar de levens van enkele huidige islamitische extremisten kijken. Dergelijke auteurs wijzen op de extreme scheiding tussen mannen en vrouwen in de islamitische samenlevingen. Mensen van de andere sekse komen elkaar simpelweg niet tegen. Hoewel de volledige burka of chador een plaatselijk gebruik is in plaats van een direct islamitisch voorschrift, is de mate waarin mannen en vrouwen gescheiden leven veel hoger dan in welk niet-islamitsch land dan ook.

 

 

Hamburg

Jonge mannen uit islamitische landen zijn daarom diep geschokt als ze zien hoe de seksen in het Westen zich mengen, zelfs als het heel onschuldig is. Het is interessant om te zien hoeveel van de 9/11-terroristen in het Westen hebben gewoond, vooral in Hamburg, dat internationaal berucht is vanwege zijn rosse buurt. Ruthven en anderen menen dat mannen uit gesegregeerde samenlevingen in zulke steden een dubbele schok te verwerken krijgen, en dat ze in hun pogingen om de verleiding te weerstaan en te volharden in de islamitische zuiverheid, kunnen doorschieten in het islamitische extremisme.

 

Geen jeugdverenigingen

Er is geen twijfel over mogelijk dat de islam kwetsbare mensen alleen laat, omdat de islam weinig geestelijke hulp te bieden heeft. Veel extremisten zijn jonge mannen op een beïnvloedbare leeftijd, vaak jongeren die weinig kans maken te trouwen, omdat ze arm zijn of omdat ze niet de mogelijkheid hebben om vrouwen op een normale manier tegen te komen. Veel christelijke kerken hebben, in tegenstelling tot de moslimwereld, jeugdverenigingen. Men hoop dat mannen en vrouwen daar medechristenen zullen ontmoeten en dat hieruit goede christelijke huwelijken voortkomen.

 

Wel leraars, geen herders

Langzaam maar zeker beginnen de imams in de Verenigde Staten en Engeland te beseffen dat hun gemeenschap wil dat ze zich gaan gedragen als de pastors (herders) in de christelijke kerken. Men wil niet langer dat ze alleen maar leraren in het recht zijn, die de vrijdagpreek in de moskee houden. De pastorale ondersteuning maakte al vanaf het begin deel uit van de christelijke kerk. De Koran kent deze vorm van onderlinge steun en pastorale zorg niet, behalve misschien in de zakat, de plicht voor elke moslim om aalmoezen te geven.

 

Martelaars zeker van de hemel

De meest vrome moslim, die door de innerlijke jihad rechtvaardig wil leven, is nooit verzekerd van de hemel. Martelaren krijgen gegarandeerd een plaats in de hemel; op die manier ontsnappen ze aan de onzekerheid over het oordeel bij hun dood. Niet alle moslims zijn het erover eens dat zelfmoord martelaarschap betekent, omdat zelfmoord expliciet verboden wordt door de Koran. Extremistische groeperingen zoals Hamas in Palestina en Al-Qaida vonden op 9/11 allerlei vernuftige wegen rond het oude verbod om zo hun weerzinwekkende zelfmoordaanslagen te rechtvaardigen.

 

Christendom niet meer de godsdienst van de blanken

De Reformatie redde het christendom van de afstomping en inkeer. Ze daagde de kerk ook uit om opnieuw haar mondiale taak onder ogen te zien en aan de slag te gaan met de wereldwijde verspreiding van de boodschap van Jezus Christus. Het christendom kan in die landen niet langer gezien worden als de religie van de witte, overheersende, koloniale volken. Nu blijkt duidelijk wat het christendom altijd al was: de enige ware godsdienst. In Engeland zijn nu zendelingen uit Midden-Amerika en West-Afrika. In Engeland groeien de zwarte kerken het snelst. Dit is een groot probleem voor de liberale elite, want zij bespotten graag het christendom maar vinden het onaangenaam om mensen van Afrikaanse afkomst aan te vallen. Onlangs hebben veel Schriftgetrouwe episcopale kerken in de Verenigde Staten besloten om zich te scharen onder het toezicht van de episcopale bisdommen in Uganda, want in dat deel van de wereld is de anglicaanse gemeenschap trouw gebleven aan de Bijbel.

 

Bemoedigend beeld

Het wordt moeilijker voor de islam, die een aantal eeuwen lang zich kon verspreiden als een authentiekere godsdienst in Afrikaanse en Zuidoost-Aziatische culturen. Maar nu de evangeliserende christen een andere Nigeriaan is, of een andere Indonesiër, is het internationale karakter van het christelijk geloof meer dan duidelijk voor hen die de boodschap horen. Dit is enorm bemoedigend, vooral omdat de kerken op het zuidelijk halfrond weinig ophebben met theologisch liberalisme en sterk hechten aan de ware boodschap van het evangelie. Nu het christendom de 21e eeuw in gaat, heeft het eigenlijk alle reden om God te danken en zelfs optimistisch te zijn. Als we de christelijke delen van de wereld met de gebieden waar het christendom honderd jaar geleden aanwezig was, dan geeft dat een nog bemoedigender beeld. Als de statistieken gelijk hebben die zeggen dat de helft van de mensen die ooit geleefd heeft nu leeft, dan is dat fantastisch nieuws.

 

Polygamie

In het Westen keuren wij de islamitische polygamie ten stelligste af. Sommige auteurs vragen zich echter af wat het verschil is tussen de islamitische polygamie en het toenemende aantal echtscheidingen in het Westen. Iemand grapte eens dat wij ook polygamie hebben: we hebben hetzelfde aantal vrouwen, maar dan na elkaar in plaats van tegelijkertijd. En als we hun ingetogen kleding vergelijken met de schaars geklede westerse vrouwen, dan mogen we dankbaar zijn dat er in elk geval nog een paar mensen zijn die zich kunnen beheersen.

 

Geen islamofobie

Wanneer het gaat over het groeiende aantal moslims dat in ons midden woont, dan zal christelijke liefde en vriendelijkheid eerder hun harten winnen dan ‘islamofobie’. Dit fenomeen zal moslims alleen maar meer in hun schulp doen kruipen en hen net zo onontvankelijk voor het evangelie maken als hun medemoslims die in gesloten islamitische landen leven. Christenen kunnen en moeten geloven in wat godvrezende theologen al eeuwenlang ‘algemene genade’ noemen. De islam is niet de weg naar de verlossing. Maar in veel kwesties, vooral die waarmee wij in het Westen te maken hebben, staan zij aan dezelfde kant als ons. In veel ethische kwesties vinden moslims en christenen elkaar.

 

Externe en interne vijand

We delen in elk geval een religieuze taal waarmee we het gesprek kunnen beginnen. Dit is heel anders dan met mensen praten die de mogelijkheid, laat staan het bestaan, van God verwerpen, of zo vol wazige postmoderne ideeën zitten dat ze het hele concept van waarheid verwerpen. De islam is niet de waarheid, maar het postchristelijke materialisme dat op dit moment het westerse leven doordringt ook niet. Maar aangezien dat minder vreemd op ons overkomt dan de extremistische islam, herkennen christenen wel de externe vijand, maar raken ze verstrikt in de vallen van de interne vijand.

 

Christendom krijgt de schuld van het seculiere egoïsme

Christenen moeten daarom deze kans benutten, want we kunnen stellen dat God ons deze kans geeft door miljoenen moslims naar onze omgeving te sturen. De verbinding die men legt tussen alles wat in het Westen gebeurt en de christelijke godsdienst is één van de grootste hindernissen voor de verspreiding van het evangelie in de islamitische wereld. Als zij het hoge echtscheidingscijfer uit het Westen onder ogen krijgen, dan geven ze niet de echte vijand de schuld (het seculiere egoïsme), maar het christendom. Moslims en christenen zijn het erover eens dat een hedonistische, materialistische cultuur verkeerd is.

 

Domweg de wet veranderen helpt niet

Als we naar onze treurige, zondige samenleving kijken, dan moeten wij christenen ons realiseren dat we niets kunnen afdwingen. Wat we werkelijk nodig hebben, is de kracht van de verlossing, het evangelie van Jezus Christus. Domweg de wet veranderen, zoals goedbedoelende mensen dat in de Verenigde Staten deden tijdens de Prohibition (de tijd dat het drankverbod gold), brengt niet het verschil dat nodig is om de samenleving te transformeren. Dit is iets wat een legalistische en staatsgeoriënteerde religie als de islam niet begrijpt.

 

Veel moslims zijn gematigd

De islam, en niet het christendom, maakt tegenwoordig een grote crisis door. Veel van de moslims die wij misschien echt kennen, zijn gematigde en werkelijk van zins om in harmonie met ons te leven. Helaas brengt deze houding hen op gespannen voet met hun eigen religie. Als niet-christenen zien hoe Koreaanse zendelingen of Nigeriaanse evangelisten zich actief inzetten voor de verspreiding van het evangelie, dan wordt ook duidelijk dat de vermeende link tussen het christendom en het Westen niet klopt, dit ten gunste van het evangelie. Zelfs moslims kunnen niet langer beweren dat het christendom ‘de blanke religie’ is.

 

Jodendom in demografische crisis

Van de drie grote monotheïstische godsdiensten bevindt zich alleen het christendom niet in een crisis. De crisis van het jodendom is niet zozeer het gevolg van politiek of conflicten – de meeste joden leven buiten Israël. De reden is veel meer dat veel joden met niet-joden trouwen en kinderen krijgen die de joodse godsdienst niet naleven. Het is trouwens bespottelijk dat joden bijvoorbeeld wel atheïst kunnen zijn, maar ophouden jood te zijn als ze besluiten christen te worden. Hoewel er altijd wel proselieten uit de niet-joodse volken toetraden tot de joodse godsdienst, bleef het jodendom vooral een etnische religie. Net als het hindoeïsme en boeddhisme: die blijven vooral religies van India. Dat geldt niet voor het christendom en de islam.

 

Interne crisis in de islam

De islam heeft een grote interne crisis. Voor veel extremistische moslims zijn de andere moslims de werkelijke vijand, de ‘nabije vijand’ – mensen die zij als afvallig beschouwen en die daarom erger zijn dan de stuitende ongelovigen in het Westen. De islam is bovenal een godsdienst die sterk afhankelijk is van uitwendige omstandigheden, afhankelijk van de aanwezigheid van een politiek regime dat volgens de islamitische wet handelt. De islam is een religie van macht.

 

Islam is verkeerde interpretatie van het jodendom

Men zou kunnen stellen dat de islam een soort verkeerde interpretatie van het jodendom is: er is een wet, maar alle hoop op een toekomstige messias ontbreekt. God kan niet gekend worden en blijft daarom altijd een volledig mysterie. De islam is een religie van werken zonder hoop en gehoorzaamheid zonder dat er een verlossing of relatie is. Daarom moeten wij ons als christenen niet vijandig opstellen tegenover de moslims. Laat ons houding gedreven worden door werkelijk verdriet en evangelische ontferming. De beste moslims lijken nog het meest op de rijke jongeling die bij Jezus kwam – een ernstig en goed mens die goede bedoelingen had en zich aan de wet wilde houden, maar ook iemand die tragisch genoeg nooit zijn werkelijk geestelijke nood onder ogen zag.

 

Mensen zonder hoop

Moslims zijn, net als alle niet-christenen, mensen zonder hoop. Wat hen echter nog tragischer maakt en waarom ze nog meer onze gebeden en verkondiging nodig hebben, is het feit dat zij, in tegenstelling tot de meeste mensen hier in het seculiere Westen, beseffen dat God het antwoord is. Het is net alsof moslims de vraag kennen, maar per se het verkeerde antwoord willen geven, een menselijk antwoord. De idee van God als onze Vader is onbekend in de islam. Moslims weten dat Hij een toornige God is, maar zij willen zonde per se blijven beschouwen in termen van schande en legalisme in plaats van als de rebellie van de mensheid tegen een heilige God. Zij zien zonde niet als zonde en beseffen daarom niet wat de gevolgen van de zonde zijn, wat de aard is van de gebroken relatie tussen God en het menselijke geslacht. Het gevolg is dat zij geen oog hebben voor de noodzaak van een verlosser.

 

Christendom enige ware godsdienst

Het jodendom heeft momenteel een ernstig demografisch probleem. De islam bevindt zich in een grote interne crisis, zowel binnen de eigen grenzen als onder de miljoenen aanhangers die in het Westen wonen, vooral in Europa. Dit in tegenstelling tot het christendom; nog niet eerder breidde deze godsdienst zich zo uit, misschien wel met de grootste snelheid sinds de eerste eeuw, en met hetzelfde middel: bekering. Het christendom is tegenwoordig net als de islam een multiraciale godsdienst. Maar christenen zijn in tegenstelling tot de moslims gewend aan de idee te moeten leven in een vijandige wereld. Onze religie is geen dood legalisme, maar een levend geloof. Alleen het christendom heeft ware vrede en verzoening met God te bieden. ‘Daarom is alleen het christendom de enige ware godsdienst, de weg naar verlossing en eeuwig leven’.