Relaties

Zoeken naar onderwerpen in meer dan 100 christelijke websites

transparant.jpg
Open zoekscherm

Goede strijd

Een jonge leider is geërgerd doordat de bijbelstudie die zij gestart heeft nu wordt gegeven door een vriendelijk, maar incompetent heerschap. De voormalige onderwijzeres, die deze studies heeft gestart en opgebouwd, was door de leider van het kerkelijk onderwijs gevraagd om een nieuwe taak te aanvaarden.

Deze jonge leider wil niet meemaken dat 'haar' klas achteruitgaat. Maar ze wil ook geen onruststoker zijn. Zij heeft onlangs een seminar over leiderschap bijgewoond dat door haar werkgever werd betaald; zij wil het probleem graag aanpakken.

Dat doet ze dan ook, en ze ziet het escaleren van een probleem tot een conflict. Hoewel de incompetente onderwijzer werd verwijderd, en de klas sterk bleef, heeft het proces verschillende mensen verwond, inclusief de onderwijzer. Maar het meest blijvende impact was op de jonge leidster zelf. Langzaam maar zeker werd zij negatief en veroordelend. Alhoewel zij was klaargestoomd om problemen aan te pakken in het bedrijfsleven, was zij onvoorbereid om problemen in de kerk op te lossen.

Toen dit in onze gemeente was voorgekomen hebben we aan onze leiderschapstraining een hoofdstuk toegevoegd over het omgaan met conflicten.

Veel conflicten binnen de kerk lijken meer op worstelwedstrijden dan op straatgevechten: ze zijn minder pijnlijk dan ze lijken. Het is onmogelijk om onze leiders voor te bereiden op alle soorten van conflicten, dus we leren ze drie basisprincipes die kunnen worden aangepast om een specifieke situatie het hoofd te bieden.

 

1. Er is verschil tussen een verschil van mening en een conflict.

Een conflict is een onenigheid die ervoor zorgt dat er geen beslissingen meer worden genomen of dat de groep niet verder kan na het nemen van een besluit.

Leiders zijn meestal bang dat elk meningsverschil een conflict betekent. Een probleem of een verschil van mening echter, betekent niet dat er meteen een conflict is. Er is alleen sprake van een conflict als de groep dan geen beslissing kan nemen of niet meer verder kan.

Een aantal jaren geleden raakten twee kerkleden in een levendige discussie. De volgende ochtend belde een bezorgde jonge leider mij op om te vragen of hij beide personen kon bezoeken om hun meningsverschil uit te praten. Wij spraken over wat hij had gehoord. Ik vroeg hem: "Denk je dat de groep klaar is om een besluit te nemen? Heeft de verhitte discussie het besluit geblokkeerd?"

Na enige nadenken zei hij dat het meer had geleken op een politiek debat dan op een straatgevecht. Toeschouwers haken niet af als een politiek debat levendig van aard wordt, integendeel, het zorgt voor goede televisie.

 

2. Er is verschil tussen verzoening en oplossing.

Oplossing betekent het vinden van een antwoord op het probleem. Verzoening betekent het samenbrengen van personen die in conflict zijn. Sommige problemen kunnen misschien nooit worden opgelost, maar de mensen kunnen met elkaar worden verzoend.

Vaak zoeken we echter naar compromissen in het proces van het zoeken naar oplossingen, en ontmoeten we elkaar ergens in het midden. Veel kerkgebouwen die slecht ontworpen zijn, zijn het gevolg van een poging om het conflict tussen lage kosten en effectiviteit tot een oplossing te brengen; het gevolg is dat geen van beide doelen wordt bereikt.

Een kerk in Texas loste een conflict over glas-in-lood ramen op door het plaatsen van goedkope plastic replica's in de kerk. Kenners kunnen je nu vertellen dat de ramen er uit zien alsof ze in de Hema gekocht zijn, en misschien zijn ze dat ook wel. De pragmatici zijn nog steeds gepikeerd omdat door de slechte lichtdoorlating van deze ramen er extra verlichting in de kerk moest worden geplaatst.

In het bovenstaande geval probeerde de leider om de groep te helpen om tot de beste beslissing te komen, om daarna de mensen tot elkaar te brengen. Hij kreeg het omgekeerde. Verzoening brengt mensen tot elkaar, maar niet noodzakelijk tot overeenstemming.

Een geestelijk volwassen persoon, die gekant was tegen de acties van een commissie waar hij deel van uitmaakte, sprak onlangs op krachtige wijze direct tegen de aanbevelingen van het commissie. Na de bijeenkomst zocht het volwassen lid de jonge voorzitter van het comité op. Deze was duidelijk van zijn stuk gebracht door de intensiteit van de tegenstand. De oudere en wijzere man sprak zijn vertrouwen uit in de voorzitter, hoewel hij het niet eens was met de commissie. Geen van beiden hebben hun verschil van inzicht opgelost, maar ze zijn verzoend.

 

3. Er is verschil tussen vreedzaam zijn en een vredestichter zijn.

Een bevriende voorganger vertelde mij over een gekozen kerkleider die weigert om betrokken te raken bij alles wat controversieel is. Deze leider komt nooit opdagen bij grote beslissingen, en rechtvaardigt zijn gedrag met 'een verlangen om vreedzaam te zijn.'

Vreedzaam zijn is echter anders dan een vredestichter zijn, maar daartoe zijn we wel allemaal geroepen.

Vredestichters blijven niet zitten, maar staan veelal in het midden van een conflict, zoekend naar verzoening tussen leiders. Vredestichters nemen risico's, en zijn bereid om slag te leveren met een uitgestoken hand.

Een van onze leden zag een groeiende afstand ontstaan tussen twee zondagsschoolleiders. Hun klassen trokken mensen van dezelfde leeftijdsgroep aan en zij bevochten elkaar om nieuwe leden. De aanvallende persoonlijkheden van deze twee leiders zorgde voor vonken, maar er waren nog geen bosbranden ontstaan.

Het bovengenoemde kerklid wachtte niet totdat er een volledig conflict uit zou breken, wachtte ook niet op toestemming van de kerkleiding, maar ging naar beide leiders toe om hierover te spreken. Als gevolg van deze preventieve actie werd een conflict vermeden; het zorgde er ook voor dat beide zondagsschoolleiders onbesproken van gedrag bleven.

 

Gary Fenton, gastcolumnist van 'Leadership', is voorganger van de Dawson Memorial Baptist Church in Birmingham, Alabama.

 

Bron: www.impulsonline.nl