Huwelijk en seksualiteit

Zoeken naar onderwerpen in meer dan 100 christelijke websites

transparant.jpg
Open zoekscherm

 

Een vermoeden van incest... Ver van mijn bed?

  

 

Wat is het leven
het hoeft niet voor mij
wat heeft het mij nog te bieden
mensen maken je kapot van binnen
niemand ziet het, merkt het
het is een geheim
dat is het veiligst bij mijzelf
want anders...
dan is er
misschien nog meer kapot

Eén op de zeven meisjes in Nederland zou in principe bovenstaand gedicht kunnen schrijven. En ook nog eens een onbekend aantal jongens. Vindt u dit ook verontrustende uitspraken? Uitspraken die u het liefst vergeet en waarvan u hoopt dat ze enkel gelden voor mensen buiten uw vrienden- en kennissenkring, buiten uw milieu en kerkgemeenschap?
De harde werkelijkheid is evenwel dat machts- en seksueel misbruik niet gereserveerd kunnen worden voor bepaalde groeperingen in onze samenleving. Niemand is er te goed voor.
Bij Chris worden we vaak geconfronteerd met kinderen die een geheim teveel met zich meedragen. Ook kinderen uit christelijke gezinnen. Maar juist doordat incest en seksueel misbruik geheimen zijn tussen de dader en het kind zien wij niet zo 1-2-3 dat er iets mis is.

 

Geheimhouding
Er zijn verschillende redenen waarom kinderen het moeilijk vinden om hulp te vragen bij het doen stoppen en verwerken van misbruik. Gedeeltelijk kan stilzwijgen van kinderen worden verklaard door de druk van de geheimhouding die de dader oplegt. De dader dreigt, chanteert en manipuleert zodat het kind zijn mond houdt (Soms wordt zelfs het vijfde gebod misbruikt 'Je moet je vader en moeder eren, dus je houdt je mond hierover'). Uit onderzoek blijkt echter dat kinderen grotendeels uit eigen beweging zwijgen. Ze denken dat geheimhouding de beste oplossing is. Bijvoorbeeld omdat ze zich schamen over zichzelf en de dader, bang zijn dat ze de schuld krijgen of niet geloofd worden. Sommige meisjes willen hun moeder geen verdriet doen. Daarnaast is het gezin een bestaanszekerheid. Het kind kan zich verantwoordelijk voelen voor het gezin. Maar dit gaat ten koste van de eigen ontwikkeling.

Signalen
U kunt zich wel voorstellen dat naarmate de situatie van seksueel misbruik of incest doorgaat, de gedrags-, lichamelijke en emotionele problemen van het kind zullen toenemen. En het is niet zo dat jongeren dan vanzelf bij de hulpverlening terecht komen.
Mensen zoals u en ik, die bij kinderen betrokken zijn, moeten gevoelig zijn voor signalen die het kind wel, zij het meestal onbewust, uitzendt. Het is van belang om voor dergelijke signalen gevoelig te zijn en ze te kunnen herkennen.
Erg belangrijk om op te merken is dat één of enkele signalen op zich geen overtuigende aanwijzing van incest of seksueel misbruik hoeven te zijn. Een veel voorkomend teken is angst voor aanrakingen. Daarnaast angst voor mannen of één man in het bijzonder. Tijdens een gymles, spelletjes en stoeipartijen is het van belang erop te letten of het kind weigert op zijn rug te gaan liggen of de bovenbenen te spreiden. Dit zijn signalen bij misbruikte kinderen. Sommige kinderen willen absoluut niet gekieteld worden. Het kan ook zijn dat een kind op een vreemde manier omgaat met seksualiteit. Het kind kan seksueel getinte spelletjes spelen met klasgenoten of met poppen op een manier die niet bij de leeftijd past. Ze gedragen zich soms heel uitdagend omdat ze dit zien als de belangrijkste vorm om contact te leggen. Verder blijkt soms dat kinderen niet meer zindelijk zijn, terwijl ze dat voor die tijd wel waren. Slaapproblemen, eetproblemen en vage lichamelijke klachten zijn verdere aanwijzingen. Bij oudere kinderen en tieners vallen een negatief zelfbeeld, geen vertrouwen in anderen, concentratieproblemen en leerproblemen op. Sommigen worden depressief of raken verslaafd.

Vermoedens?
U vermoedt dat er iets aan de hand is met een kind. Wat is dan de eerste stap? U onderneemt niet gelijk actie omdat u nog niets zeker weet. Het is belangrijk dat u het kind onopvallend observeert.
Gebed is belangrijk tijdens de hele zaak. U heeft in ieder geval Gods wijsheid en inzicht nodig in deze gevoelige kwesties. Daarna doet u er goed aan uw zorgen met een vertrouwd iemand te delen. Geef hem of haar ook de tijd om het kind te observeren en kijk of diegene tot dezelfde conclusie komt.
De volgende stap is eens een kijkje te nemen in het gezin waar het kind thuishoort. Dit kunt u doen door een kopje koffie te gaan drinken. Hoe is daar de sfeer, hoe gaat men met elkaar om? Wat ligt er in de literatuurbak? Let op gezagsstructuren en grenzen op het gebied van privacy.
Als u sterke vermoedens blijft houden, is het tijd om te melden bij Buro Vertrouwensarts. Zij zorgen voor verdere actie. U kunt natuurlijk blijven bidden voor het kind!

U kunt het verschil uitmaken!
Als u opmerkt dat een kind met een geheim rondloopt, kunt u proberen een vertrouwensrelatie op te bouwen. Vraag nooit rechtstreeks naar incest of seksueel misbruik. Maar als u het voorzichtig aanpakt kan de gezonde relatie met een betrouwbare volwassene een grote hulpbron zijn voor het kind. Het helpt om de waarheid uiteindelijk dan toch zelf te vertellen. Daarnaast kunt u het kind enorm steunen als de waarheid door derden naar boven gehaald zou worden en uw vermoeden waar bleek te zijn.

Bron: www.dehoop.org